normalne: 100/90/80/60
ulgowe: 90/80/70/50
Miłość uczy mnie, jak nie kochać
Ajub. Ijug. Aiub. Ajnu. Aju.
Tak samo trudno było mi wymówić jego arabskie imię, jak zrozumieć, że na naszą miłość nie ma miejsca w tym niemożliwym świecie.
Jego imię w jakiś sposób zniszczyło moją koncepcję Zachodu.
Z początku chciałam uratować człowieka, który znalazł się we wrażliwej sytuacji – a potem, aby ten człowiek uratował mnie od samotności.
Pojechałam do Tangieru (Maroko) żeby za niego wyjść, dać mu euro-latynoskie obywatelstwo i na tej podstawie zrobić nowy spektakl.
Ale potem pojawił się Ayoub i projekt padł.
Jego imię (oznaczające „nawrócony”, „pokutujący”) często występuje w krajach islamskich: 115 dzieci o tym imieniu zostało zabitych przez syjonistyczne państwo Izrael w Strefie Gazy.
Na pamiątkę tych ofiar, nadaję temu utworowi tytuł, który mówi o Tobie, o kolonializmie, o Palestynie.
I o tym wszystkim, co chcę w sobie zabić.
Marina Otero
tekst i reżyseria: Marina Otero
zdjęcia: Florencia de Mugica
koordynator techniczny i technik trasy: Victor Longás Vicente – Celso Hernando
reżyser świateł: Facundo David
reżyser dźwięku: Antonio Navarro
operator dźwięku i video podczas trasy: Iván Ferrer Orozco
montaż video: Daniela García
konsultacja tekstu: María Velasco
współpraca: Javier Montero
tłumaczenie na darija: Farah Hamdaoui Kadaoui
aranżacje muzyczne: Juan Pablo de Mendonça
fotosy: Andrés Manrique, Andrés Carnalla, Analu Zapata
kostiumy: Guadalupe Blanco Galé
kierownik produkcji: Mariano de Mendonça
dystrybucja międzynarodowa: Tecuatro – PTC Teatro – Otto Productions
obsada:
Ibrahim Ibnou Goush & Marina Otero
Podziękowania: Nuria Güell, Andrés Manrique, Somaya Taoufiki, Martín Flores Cárdenas
Spektakl grany w języku hiszpańskim i arabskim (darija), z napisami w języku polskim
Trigger warnings: Przedstawienie od 16. roku życia, zawiera scenę, w której rozpylana jest mąka, co może być istotne dla widzów w pierwszych rzędach, zwłaszcza jeżeli cierpnią na celiakię lub nietolerancję glutenu.